venres, 1 de abril de 2016

historia da miña terra

Historia da nosa lingua I
Hai moitos anos non había galego, pero non creas que era porque non se quería, non, porque tampouco existía nin o inglés nin o castelán.Coma naqueles  non se escribía poucas palabras quedaron, pero algunhas inda as seguimos falando como:Samil, touciño, burato…
Moito mais despois os romanos chegaron polo sur deste de Galicia os castrexos asombrados por aquela infantería foron ao monte a presentar batalla e como non foron esmagados.E chegara a hora de chamarnos Gallaecia.Os romanos tiñan unha linguas variadas que eran o latín culto e o latín variado, daqueles tempos había romanos mais ou menos cultos, analfabetos e cultos, pero inda había uns cuantos bárbaros que falaban unha lingua mais macarrónico. Os galegos axeitaron ese idioma para o latín vulgar e o latín culto.  
             Historia da lingua galega II
Aquel latín vulgar pouco a pouco e con restos do vocabulario suevo fíxose o Galego alí pola século X, e so pasou en Galicia.
Gallaecia abarcaba ata a cidade de Coimbra pero no
século XII nace o reino de Portugal e pasase a falar galego-portugués e este idioma agora falase en África e tamén en China, e o galego en parte de Asturias e León.O galego era unha lingua normal que o falaban os bispos e a cantaban os trobadores con cantigas de amigo, de amor e de escarnio, o rei Alfonso X o sabio.Moitas novelas en galego circulaban por toda Europa, estas novelas eran editadas a outros idiomas pero os galegos empezaron a escribilas no século XIII, e tamén se facía o camiño de Santiago.Cando os reis Católicos chegaron a reinaren España o galego foi prohibido e os que sabían escribir o deixaron de facelo neste idioma.
        Historia da lingua galega III
Cando viron a Galicia sen forzas os reis de Castela quixeron conquistar Galicia, e grazas a iso os bispos e escribas galegos tiveron que ir facer un curso a Castela.O idioma do galego xa case  non existía, so había 15 bispos galegos.
Como nos séculos escuros o galego era lingua de parvos os galegos empezaron a falar castelá e a iso se lle chama diglosia.
Como Galicia non tiña nada e a situación era peor  os labregos tiñan que marchar e como o galego era unha cousa de parvos os de alí mofábanse.
Como os galegos tiñan que emigrar e era un nome común paio e en Castela paio era como un insulto os galegos empezaron a odiarse.
                 Historia da lingua galega IIII
Despois de ese nefasto século chegaron os séculos de ouro, nese século o diñeiro entrou en Galicia e se fixeron un montón de igrexas.
O millo e as patacas salvaron a situación grazas labregos galegos!
As escolas(todas católicas) dábase o castelán e o latín.
O padre Feixoo e o padre Sarmiento querían que o galego fose unha lingua porque antes era un dialecto do castelán.
No século XIX o galego volveu a os libros nunha época no que o castelán seguía en Galicia.
En España quixeron que todos se vestiran da mesma forma e que so se identificaran polo seu acento porque o castelán era a lingua única en España.
Outras cousas tamén eran dividir España en provincias en Galicia eran: A Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra, aínda que os galegos non quixeran non se lles fixo caso.

Ningún comentario:

Publicar un comentario